Günün Özü!
| Bu kupkuru yerde yakınmadan gayri ne gördük, bu kupkuru yerde ne gördük zulümden gayri. Durma, çabuk gel, gelmem deme. Ne evet demek yaraşır sana, ne hayır, dostum, senin şânına sadece gelmek yaraşır. //Mevlana |
Son Haberler
- Kuantum Beyin Kitabını Satın Alabilirsiniz
- Bilinç: Antikçağdan Bilincin Yeniden Keşfine
- NeuroQuantology’nin 10 Yıllık Öyküsü: Uzun ve ince bir yol
- Kuantum fiziğinin günümüzde günlük ve sosyal hayata yansımaları
- Neden aşk duygusu var?
- Yılın cinsellik araştırması
- Elektron aşkı
- Annenin çocuğuna aşkı ile sevgiliye aşk aynı mıdır?
Your Language?
Giriş
Radyo Dinle
Üyelerimiz
Toplam Üye Sayımız: 1163Son Üye: aktar749
Canlı Üye: 0
Bugün: 0 kayıt yapıldı
Bu hafta: 1 kayıt
Bu ay: 10 kayıt
Facebook'ta Bu Yazıyı Paylaş
Facebook'ta Bu Yazıyı Paylaş| Ölüm hangisine daha yakın? |
 |
 |
| Cüneyt ÜLSEVER tarafından yazıldı | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Pazartesi, 05 Ekim 2009 09:07 | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
BİLMEM hiç anestezi/narkoz aldınız mı? Ben birkaç kez aldım. Narkoz altında “uykuya dalmak” ile yatakta normal bir uyku uyumak çok farklı şeyler. Akşam yorgun argın yatağa düştüğünüzde bu dünyadan elinizi eteğinizi çekiyorsunuz ama yine de bu dünya ile irtibatlısınız. Öncelikle rüya görüyor, bunun bilincine varıyor, ertesi gün rüyanızı hatırlıyor, uykuya dalarken durumun farkında oluyor, gece birkaç kez uyanarak dünyaya geri dönüşler yapıyorsunuz. Narkoz ise bambaşka bir şey. Narkoz aldığınız an bilinç tamamen kapanıyor. Tekrar uyanana dek “yoksunuz”. Arada hiçbir şey hatırlamıyor, hiçbir şeyin farkında olmuyorsunuz. Arada geçen dakikalar ve saatler “yok” oluyor. Tekrar gözünüzü açtığınızda sanki hiç bilinç kaybı olmamış gibi “vakit” narkoz almaya başladığınız andan itibaren başlıyor. Son narkozdan uyandığımda ameliyatı yapan doktora “Ameliyat ne zaman başlayacak?” diye sordum galiba. O da bana gülümsedi. Bir müddet sonra ameliyathanedeki saate bakmayı akıl edebildim. Arada en az bir saat geçmişti. O bir saat benim hayatımda “yoktu”. Halbuki derin uyuduğumda bile “zaman” var. Zira uykuda hâlâ “bilinç” var, narkoz altında yok! * * * Uyku ile narkoz almak arasındaki farkın bilimsel açıklamasını yapmaya katiyen yeltenmiyorum ama benim hissettiğim fark bana bir soru sordurdu: Acaba uyku ruhun bedenden ayrılma hali, narkoz almak ise ruhun tamamen yok olması hali mi? Daha açık yazayım, narkoz almak ruhun olmadığını, asıl olanın “bilinç” olduğunu mu gösteriyor? Bilinç fiziken kapandığında “yok” mu oluyoruz? * * * Tersine, uyku ruhun varlığının bir göstergesi mi? Adeta beden bütün fonksiyonlarını kaybettikten sonra yine de “varlığın” farkında olmak ruhun bizzat kendisi mi? Yoksa, basit cevap: “Birinde bilinç tamamen kapanıyor, diğerinde ise kapanmıyor” olabilir mi? Aklıma takıldı. Ölüm hangisi? * * * Fiziken fonksiyonlarımızı kaybediyor ama ruhumuz bir yerlerde yine de geziniyor mu? Kendi bedeninin dışına çıkıp kendini seyretmek mümkün mü? Kişi “Ben öldüm” diyebiliyor mu? * * * Yoksa, ölüm bilincin tamamen kapanması, kişinin değil öldüğünü bilmek, artık bir zamanlar “var” olduğunu bile bilememesi mi? Ölüm “yok olmak” mı? “Var” olanın “yok” olmanın ne demek olduğunu tamamen kavraması hemen hemen imkânsız! Ancak, galiba insan narkoz altındayken “yok” olmanın ne demek olduğunu bir nebze olsun hissediyor! * * * Not: Bu yazı katiyen Yaradan’ın tartışıldığı bir yazı değildir.
Powered by !JoomlaComment 3.26
3.26 Copyright (C) 2008 Compojoom.com / Copyright (C) 2007 Alain Georgette / Copyright (C) 2006 Frantisek Hliva. All rights reserved." |
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||