Eskiden (sadece eskiden mi?) Anadolu’da icra-i sanat eden, kısaca “Efendi” de denilen Evliyullah Hazretlerini ziyaret eden fakir müridleri veya sevenleri, elleri boş gitmezlerdi. “İçeri Oda”ya ise mutlaka bir teşrifatçı tarafından götürülüp, özel bir yere veya herhangi bir yere oturtulurlardı. Bu sırada Teşrifatçı, gelenin önce soyadını, sonra adını söylerse, eli boş geldi demekti. Eğer önce ikamet ettiği yer söylenilirse, misafir koç veya çebiş (teke) getirmiş demekti. Eğer teşrifatçı sağ kulağını ellerse Horoz, sol kulağını ellerse tavuk, burnunu ellerse hindi, sağ kaşını düzeltirse kaz, sol kaşını düzeltirse ördek, bıyığını sıvazlarsa tereyağı, sakalını sıvazlarsa, bal, hafifçe öksürürse meyve, Bir arzunuz var mı derse hac için helallik para…getirmiş demekti.

Fraktal geometri, yaklaşık çeyrek asırdır bilim dünyasının gündeminde olan ve doğadaki karmaşık biçim ve süreçleri gittikçe daha iyi anlamamıza yardımcı olan özel bir geometri dalıdır (daha geniş bilgi için “Kaosun Resmi: Fraktal Geometri” başlıklı yazıma bakabilirsiniz).Bu geometri dalı, orta öğretimden beri bildiğimiz Öklit (Euclid) geometrisinden çok farklıdır.Tamamen matematiksel soyutlamalardan ibaret olan Öklit geometrisi, bildiğimiz üçgenlerin, doğruların, karelerin ve küplerin geometrisidir.Teknoloji ve matematik alanında çokça işimize yaramasına rağmen, bu geometri doğadaki biçim ve süreçleri açıklama konusunda bize ancak sınırlı bilgi verebilmektedir. Fraktal geometriyi bugün bildiğimiz boyutlara taşıyarak bilim dünyasındaki yerini almasını sağlayan Benoit Mandelbrot, dağların konilere, yıldırımların düz çizgilere, kıyı şeritlerinin eğrilere, bulutların dairelere benzemediğine vurgu yaparak, doğayı anlamak için yeni bir geometriye ihtiyacımz olduğunu söylüyor (Fractal Geometri of Nature; B. Mandelbrot).