Ervin Schrödinger, de Broglie'nin maddeye eşlik eden dalgasını esas alarak, farklı fiziksel problemlere matematiksel olarak adapte etti. Klasik fiziğe göre, bir parçacığın kütlesi m ve uzayın üç boyutunda, yani x,y,z yerlerinde potansiyel enerji V(x,y,z) ise, potansiyel ve kinetik enerjileri (p²/2m) toplamı parçacığın tüm enerjisini verir: Etoplam=V(x,y,z)+p²/2m. Bundan yararlanan Schrödinger, parçacık ya da parçacıklar sisteminin farklı yerlerde ne dereceye kadar bulunduğunu gösteren bir dalga fonksiyonu ψ(x,y,z) oluşturdu. Böylece Schrödinger'in zamana bağımlı denklemi 1926'da doğdu. Bu denklem öyle yazılmıştır ki, maddesel cismin hareketini tanımlayan denklem bir dalganın bütün özelliklerini taşır. Steven Weinberg'in deyişiyle "Bir yandan, herhangi bir sistemin dalga işlevinin zaman içinde nasıl değiştiğini belirlenimci bir yaklaşımla tam olarak betimleyen Schrödinger denklemi, öte yandan, tümüyle bağımsız bir şekilde bizim ölçülerimize göre oluşmuş, kabul edilebilir farklı sonuçların olasılıklarını hesaplamak için dalga işlevinin nasıl kullanılacağını bize bildiren bir ilkeler bütünü" ortaya çıktı. Daha sonra bu denklem KM'inin yaygın kabul edilen denklemi oldu.

Denklemdeki, ψ-psi dalga fonksiyonu olup, parçacığın t anında q noktasında bulunma olasılık genliğidir. Genlik, dalgalanmalı olaylar dizininden doğan bir kavramdır. Normalde, dalga fonksiyonu gözlemlenemez. Bu sadece IψI²=IψψI* denkleminin bir olasılığa denk olduğu anlamına gelir. ψ, herhangi bir to anında bilindiği ve sınır koşulları verildiği zaman, geçmişte ve geleceğin herhangi bir anında ψ'yi hesaplayabiliriz. Olasılığın tanımı, iki zaman (geçmiş ve gelecek) arasında karşılaşma olarak da açıklanabilir. Bu klasik mekaniğin belirlenimci anlayışıyla aynıdır. Yani, geçmiş ve gelecek arasında hiç bir fark gözetmez. Ancak burada yörünge ile değil dalga fonksiyonu ile ilgilidir.

Klasik fizikte yörünge denkleminden farklı olarak Schrödinger denklemi, bir dalga fonksiyonudur. Herhangi bir x-konumu için, dalga fonksiyonu ψ(x) değerine sahiptir ve parçacığın x-konumunda bulunma olasılığının genliğidir. İzlediği yol x ekseninin yakın komşuluğu içinde dolanarak uzayda bir eğriyi tanımlar. ψ ile genlik arasındaki ilişki tamamen şekilseldir. Eğer bir dalga fonksiyonunun fiziksel uzayda herhangi bir doğru boyunca davranışını incelemek istersek, x-eksenini üç boyutlu düzlemde tanımlamamız gerekir.

1927'de yapılan bir kongrede, ψ-psi'nin fizik evrende neyi temsil ettiği, gerçekte ψ'e karşılık gelen bir fiziksel gerçekliğin olup olmadığı tartışılmıştı. Max Born ve Werner Heisenberg'e göre ψ'nin karşılığı olan fizik herhangi bir nesne yoktur. ψ gerekliğin herhangi bir öğesini temsil etmez. Sadece olasılık dalgasını gösterir! Erwin Schrödinger ise ψ'nin gerçekte var olan dalgaları temsil ettiğini öne sürer. Louis Broglie'ye göre ise ψ dalgaların üst üste binmesi ile olan dalgadır. Einstein-Podolsky-Rosen ise ψ'nin fiziksel gerçekliğin tamamlanmış bir betimlemesini vermediğini, dolayısı ile kuantum teorisinin tamamlanmış bir kuram olmadığını öne sürmüşlerdir. Ancak, daha sonra John von Neumann tarafından, kuantum mekaniğinin "tamamlanmış" bir kuram olduğu matematiksel yollarla kanıtlanmıştır. Yani "ψ" gerçekte bir şeye karşılık gelmektedir.

Yorumlar

Yeni Ekle

Yorum yaz

Adınız: E-posta:  BildirmeBildir Başlık:   Lütfen resimdeki güvenlik kodunu giriniz.

Powered by !JoomlaComment 3.26

3.26 Copyright (C) 2008 Compojoom.com / Copyright (C) 2007 Alain Georgette / Copyright (C) 2006 Frantisek Hliva. All rights reserved."