Etrafımızı çeviren ağaçlar, güller, yapraklar, gezegenler, galaksiler, kitaplar hiç şüphe yok ki katı gerçektirler ve maddeseldirler. Ancak, bütün nesneleri oluşturan atomların gerçekliğinden bahsetmek zordur. Klasik fizikte elle tutulan atomlar “hiçbir şey” haline gelmişlerdir. KM’e göre parçacık kavramı klasik fizikteki kadar kesin değildir. Parçacıklar sürekli “yaratılır” ve “yok edilir”. Bundan dolayı, çok geçici bir varoluşa sahiptirler. Uzun süreli bir var oluşa sahip gerçek parçacıklar kütle, enerji, momentum değerleri arasında katı ilişkilere sahiptirler.

Einstein’ın yerçekimsel alan kuramı ve kuantum alan kuramıyla parçacık ve onu çevreleyen uzay ayrımı ortadan kalkmıştır. Maddesel nesneler, kendi çevrelerindeki uzayın yapısını etkilerken, uzay da maddesel nesneyi etkiler. Uzayın yapısını belirleyen parçacıklar, yalıtılmış varlıklar değil, uzayın bir yerinde bulunan sürekli bir alanın bölgesel yoğunlaşmaları olarak ele alınmaktadırlar. Her parçacık aynı zamanda bir alana sahiptir. Örneğin, foton elektromanyetik alana, elektron ise elektron (Dirac) alanına aittir.

Gerçek boşluk yani vakum durumu bile hiç bir zaman boş değildir. Ne kadar maddeden yoksun olursa olsun, gerçekten tam olarak boş olamaz. Kuantum boşluğu daha çok, sürekli ortaya çıkan ve ortadan kaybolan bir parçacıklar denizine benzetilebilir. Bunlar sanal parçacıklardır. Herhangi bir ölçüm eylemi onları gerçek parçacıklar haline dönüştürür. Enerji, bu parçacıkları yaratmak için boşluktan “ödünç alınır” ve hemen hemen aynı anda geri verilir. Oluşan parçacılar zıtları ile birlikte ortaya çıkar ve bu çiftler oluşur oluşmaz birbirlerini yok ederler. Yani vakum dinamik ve “canlı bir boşluk”tur.

Yorumlar

Yeni Ekle

Yorum yaz

Adınız: E-posta:  BildirmeBildir Başlık:   Lütfen resimdeki güvenlik kodunu giriniz.

Powered by !JoomlaComment 3.26

3.26 Copyright (C) 2008 Compojoom.com / Copyright (C) 2007 Alain Georgette / Copyright (C) 2006 Frantisek Hliva. All rights reserved."