Sembolik betimlemenin arka planında yatan bazı gizli anlamlar ise şunlardır:
Kadeh Taşıyıcı: Şarap ikramında bulunan kişi, hizmet verilmek için ilgisi çekilmeye çalışılan kişi; Sufi şahı için ya da Allah için kullanılan bir mecaz.
Ayyaş: Sarhoş olmuş ve eylemleri üzerindeki kontrolü kaybetmiş olan kişi; Vecd halindedi sufi.
Ayyaşlık: Sarhoşluk, bilincin değiştirilmiş bir hali, ruhsal vecd durumu.
Meyhane: İçki tutkununun içki içmek ve sarhoş olmak için gittiği yer; bireyin bunun içinde İlahi Sevgi’nin şarabını keyfiyle içebileceği yer yani bireyin ruhsal kalbi.
Meyhane Müdavimi: Hepten sarhoş olan, yani sürekli olarak sarhoşluk halinde bulunan kişi; kendini alt benliğinden kurtarmayı başarmış olan sufi.
Şarap: Genel olarak üzümden yapılan bir içki; İlahi varlık hakkındaki bilgi, mistiğin kalbini dolduran “İLAHİ SEVGİ DUYGUSU”
Meyhaneci: Müşterilerine şarap sunan kişi; ruhsal kılavuz (şah ve ya pir)
Sevgili: Yaradan

Sufilerin kullandığı sembolizm hakkında bilgimiz yoksa yazılanların kabuğunu görüp bir fikre varırız. Bu da genellikle yapılandır, pek sağlıklı düşüncelere ulaşamayız. Hayyam’ın rubailerini okuyanlarımız Hayyam’ın bir alkolik, bir keş, bir kâfir olduğunu düşünebilir, artık bu düşünceden sıyrılmanın vakti geldi. Sarhoşluk, alkol hakkında yazı yazan sufiler, farklı bir şuur halini yazıya dökerek insanlara tasvir etmişlerdir. Bilincin normal ağır başlı ve ılımlı halinden, radikal olarak farklı olan ve bize yüksek dozda uyuşturucu ya da alkol almayı çağrıştıran bir şuur halini… Sufiler için anlam taşıyan da, işte bu normalden bir miktar farklı olan sıra dışı şuur halidir. Alkolik betimlemesi, sadece ikincil anlamlı olmakla kalmayıp aynı zamanda İlahi Varlık’la mükemmel bir birliktelik yaşanan anlardaki ruhsal vecdi daha iyi ifade edebilmek için başvurulan bir mecazdır.